Kunlarning birida qurbaqalar to‘dasidan ikki qurbaqa chuqurlikka tushib ketibdi. Barcha qurbaqalar chuqurlik tepasida jamlanib olib - “Bo‘ldi endi, shu yerda o‘lib ketasizlar… hadeb sakrayverishdan foyda yo‘q”, der edilar. Uzoqqa bormay, ikki qurbaqaning biri qo‘rquv va qattiq tushkunlik oqibatida nobud bo‘ldi. Ikkinchi qurbaqa esa, tinmay sakrashda davom etardi. Har safar uringanda, ilgarigisidan balandroq sakrar edi. Ammo, yuqoridagi qurbaqalar hamon: “Bo‘ldi qil endi! Foydasi yo‘q” deyishar edi. Ko‘p o‘tmay, boyagi qurbaqa chuqurdan chiqishga muvaffaq bo‘ldi. Tepadagi qurbaqalar qattiq taajjubda edilar. So‘ng undan so‘rashdi: “Buni qanday uddalading?!” U jim turardi. Keyin bilishsa, uning quloqlari eshitmas ekan. Har safar uni sakrashdan qaytarganlarida, ular qo‘llab-quvvatlamoqdalar, deb o‘ylab, bu mushkul ishni uddasidan chiqqan ekan.
Qissadan hissa shuki, intilishingiz va katta muvaffaqiyatlarga eishishingizda atrofdagilarning siz haqingizdagi fikrlariga ahamiyat bermang!