Oppoq, yumshoq, pagʻa-pagʻa boʻlib yogʻayotgan qorlarni koʻrib, koʻzim quvonadi. Unda butun borliq poklikka burkanib, minnatdor tabassum qilib turganini koʻrasan kishi.
Goʻzallikka bezangan laylakchalarning hech bir bir-biriga oʻxshamaydi. Balki shundan boʻlsa kerak, qishni nafosat va kumush fasl deyilishi.
Erta tongda darvozang oldidan oʻtib ketayotgan qadam tovushlarini bemalol payqaysan. Gʻarch-gʻurch, ha yangi maqsadlar va orzular sari yangi yoʻldan boradi odamlar.
Tunlari chiroqning shu’lasida shunday ta’riflab boʻlmas maftunkorlik jilvalanadiki, uni koʻrib qalbing yayrab ketadi.
Bir-biridan nafis tabiatning suratini koʻrib musavvirga qoyil qolasan kishi.
Ijod toʻlqinlarining mavjlari ham betimsol qorlarning quvnoq qoʻshiqlariga uygʻunlashib ketadi.
Durdona HOMIDOVA,
Uchqoʻrgʻon tumanidagi 35-umumta’lim maktabining
7-sinf oʻquvchisi